هشدار نهادهای جامعه مدنی افغانستان نسبت به مصالحه با طالبان
افغانستان مونیتور
در آستانه کنفرانس لندن، بیست و سه نهاد جامعه مدنی از جمله انجمن های دانشجویان، فرهنگیان، خبرنگاران و گروههای جامعه مدنی افغانستان نسبت به برنامه مصالحه با طالبان هشدار داده اند. این گروه ها آشتی را طالبان را “شکل گیری روند تمامیت خواهی و تقویت بنیادگرایی در افغانستان” خوانده و تاکید کرده اند که “ثبات افغانستان بیش از هرچیز دیگر مستلزم این است که جامعه متکثر افغانستان به نظام سیاسی اعتماد کنند، خود را در آن ببینند و از آن حمایت کنند.”
این بیانیه میافزاید: ” مردم افغانستان در دوران طالبان تحجر مذهبی را توأم با برتری طلبی قومی تجربه کرده اند و به همین دلیل در شرایط حاضر هر نوع شائبه قومگرایی در جریان حاکم می تواند به حرکت آرام و تدریجی جامعه افغانستان به سوی ثبات سیاسی، وحدت ملی و شکل گیری دولت- ملت زیانهای جدی وارد سازد.”
تهیه کنندگان این بیانیه در معرفی خود میگویند که متعلق به جریان روشنفکری افغانستان بوده و خود را “فارغ از هر نوع گرایش مذهبی، قومی و سیاسی می دانند” و میگویند هدف آنها نهادینه شدن ارزشهای مدنی، دموکراتیک و اصول حقوق بشر در افغانستان و پایان “برتری جوییهای قومی و تندروی” در این کشور است.
این نهادها در بیانیه خود توجه جامعه جهانی را به پنج نکته در رابطه با مصالحه با طالبان جلب کرده اند. این بیانیه رهبری فعلی حکوت افغانستان را متهم میکند که با “همدستی آن دسته از جناحهای طالبان که در دولت و پارلمان نقش و نفوذ دارند و نیز عناصر فعال حزب اسلامی در درون دولت میکوشد امتیازات، اختیارات و منابع کلیدی قدرت را به سمت انحصار قومی و تک ساختی سیاسی هدایت کند. ”
تهیه کنندگان این بیانیه این امر را “موجب نگرانی گروههای غیر پشتون و نارضایتی آنها از وضع موجود” دانسته و هشدار داده که ادامه این روند ” موجب بروز شکافهای عمیق و خطرات غیر قابل پیش بینی وغیر قابل کنترل در ساختار سیاسی و تعامل قومی خواهد گردید” که بالقوه میتواند افغانستان را به بحران سه دهه گذشته بازگرداند.
این بیانیه از کنفرانس لندن خواسته تا در برابر آنچه “گرایش خزندهء حاکمیت فعلی به سمت روند قومی شدن” میخواند هشدار دهد.
نهادهای جامعه مدنی در این بیانیه گفته اند: “تلاش های پیدا و پنهان پیوسته ای برای مشروعیت بخشیدن به موجودیت سیاسی طالبان، بازگرداندن و مشارکت دادن آنها در قدرت سیاسی صورت می گیرد و ما امضا کنندگان این بیانیه، به دولت افغانستان و حامیان جهانی آن و کلیه طراحان و حلقات سیاسی داخلی و خارجی این پروژه هشدار می دهیم که بازگرداندن طالبان به معنی ذبح دمکراسی نوپا، میدان دادن به انحصارطلبی های سیاسی، عظمت طلبیهای قومی، خاکستر شدن امیدهای سیاسی مردم افغانستان، بازتولید تنشهای قومی و در نهایت، پیروزی بنیادگرایی و ترویسم خواهد بود.”
تهیه کنندگان این بیانیه مشارکت دادن طالبان در قدرت سیاسی را از طریق همه پرسی عمومی از تمام اقوام و شهروندان افغانستان ممکن میداند و میافزاید که در غیر آن، “اولاً پروسه مذاکره و مصالحه با طالبان مشکوک ومطرود خواهد بود؛ دوماً دولت حاصل از مشارکت طالبان نامشروع خواهد بود و سوماً موفقیت این پروسه نه تنها صلح ومشارکت و تمنیت را پدید نخواهد آورد، بلکه حتا افغانستان را آبستن بحرانهای سیاسی، منازعات قومی و مداخلات منطقه ای بزرگتر وخطرناکتری خواهد نمود.”
نهادهای جامعه مدنی تهیه کننده این بیانیه گفته اند که به اعتقاد آنها “مصالحه با مخالفین نیازمند داشتن استراتژی روشن است که در آن قانون اساسی افغانستان، اصول حاکمیت دمکراتیک، مبانی حقوق بشر از جمله حقوق زنان در معرض معامله قرار داده نشود.”
این بیانیه تاکید میکند که ماهیت طالبان و اصول فکری آنان با چنین معیارهایی تناقض دارد و”میدان دادن به چنین جریانی بدون داشتن مکانیسمی روشن برای تعریف جایگاه آنان در ساختار سیاسی افغانستان، می تواند قضایا را پیچیده تر کرده و تبعات زیانباری برای آینده سیاسی این کشور داشته باشد.”
از جمله نهادهای امضاء کننده این بیانیه، اجتماع افغانها در لندن، شورای افغانهای مقیم بریتانیا، انجمن افغانها در کشورهای سویدن، هالند، استرالیا، دنمارک، فنلندپف انجمنهای دانشجویان افغان در ترکیه، هند، استرالیا، و مراکز فرهنگی و روشنفکری افغانها در فرانسه ایتالیا و انجمن همیاری با افغانهای مهاجر اروپا میباشد.
