سازمان عفو بین الملل از حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان و پارلمان این کشور خواسته تا فورا قانون جنجالی موسوم به “منشور مصالحه و آشتی ملی” را به حالت تعلیق درآورند. این قانون کسانی را متهم هستند در سی سال گذشته مرتکب جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و نقض حقوق بشر شده اند، از محاکمه شدن معاف میکند.
در آستانه کنفرانس لندن، بیست و سه نهاد جامعه مدنی از جمله انجمن های دانشجویان، فرهنگیان، خبرنگاران و گروههای جامعه مدنی افغانستان نسبت به برنامه مصالحه با طالبان هشدار داده اند.
سدهها پیش از این که خرابات کابل، جایگاه رامشگران شود، محل اقامت عارف بزرگی با نام خواجه خردک مکی بوده که مزار او در صحن خانقاهش هنوز در میان ویرانههای خرابات وجود دارد.
این کمپاین میگوید به عنوان “نیمی از جمعیت افغانستان” خواهان برآورده شدن درخواستهایشان از دولت و جامعه مدنی هست. این کمپاین میگوید که از مذاکرات غیرشفاف با نیروهای مسلح و جنگجو حمایت نمیکند.
اداره مواد مخدر و جرم وابسته به سازمان ملل متحد (UNODC) میگوید افغانها نسبت به ناامنی و یا بیکاری، بیشتر نگران عدم صداقت کارکنان دولتی هستند.
اسکای نیوز از جنرال بِـِل کالدوِل از ارتش امریکا نقل قول کرده که میگوید فقط سه درصد کسانی که به قوای مسلح افغانستان می پیوندند از مناطق پشتون نشین جنوبی افغانستان هستند که مراکز اصلی شورش را تشکیل میدهد.
هوای گرم و خشک زمستان امسال افغانستان به نگرانیها از احتمال خشکسالی که میتواند منجر به کاهش محصولات غذایی و تضعیف مبارزه با کشت خشخاش و وخیم تر شدن امنیت شود، دامن زده است.
بارش برف بسیار کمتر از حد اوسط آن در مناطق کوهستانی افغانستان بوده است. ذوب شدن همین برفها در بهار است که بخش اعظم آب آبیاری مورد نیاز زارعان افغان را فراهم میکند.
نتایج یک نظرسنجی در افغانستان نشان می دهد که علیرغم تشدید خشونتها در بخشهای بزرگی از این کشور، افغانها در مقایسه با چند سال اخیر با امید بیشتری به آینده نگاه میکنند. همچنین این نظر سنجی نشان میدهد که رییس جمهور افغانستان که در ماههای اخیر با انتقادهای زیادی از طرف حامیان بین المللی خود روبرو بوده، در کشورش از حمایت بالایی برخوردار است.
شیخ عیسی بن زاید آل نهیان، یکی از اعضای خاندان حاکم بر امارات متحده عربی از اتهام شکنجه یکی از شرکای کاری خود تبرئه شد. وکلای شیخ میگویند به او مواد مخدر داده بودند و به همین دلیل شیخ “از رفتار خود بی اطلاع بوده است.”
سیدمحمد نابینای مادرزاد نیست. او وقتی که در جریان زدوخورد شبه نظامیان در دهۀ ۱۹۹۰ از ساختمان منزلش پرید، به سر به زمین خورد و بیناییاش را از دست داد. اگر سیدمحمد پول کافی میداشت، میتوانست روشنایی چشمانش را باز یابد. معالجۀ این آسیب در خارج از کشور امکانپذیر بود.
